Blogs en Χείρων·Chiron » Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

« Expand/Collapse

Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

October 14, 2011
Mi fragmento favorito de Ben Hur
» ‎ Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

Recuerdo perfectamente cuando vi esta escena en el cine. Tenía nueve años y se me quedó grabado este diálogo, con la estupenda voz de Rafael Navarro doblando a Charlton Heston:
- "Te prevengo yo: Roma es una afrenta a Dios, Roma esclaviza hoy a mi raza, a mi país, a la tierra toda, pero no para siempre. Y ahora te digo que el día que caiga Roma resonará un grito tan grande de libertad como jamás se haya oído hasta entonces en el mundo"
September 20, 2011
Texto de tradución 2
» ‎ Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

Trebonio, legado de César, dirixe operacións de asedio a Marsella

César, Bell. Ciu. 2, 1.- Dum haec in Hispania geruntur, C. Trebonius legatus, qui ad oppugnationem Massiliae relictus erat, duabus ex partibus aggerem, vineas turresque ad oppidum agere instituit
Cuestións.

1.- Averiguar datos biográficos sobre Gaio Trebonio utilizando recursos web.
2.- Identificar o tipo de subordinación que abre a conxunción "dum".
September 19, 2011
Texto de tradución 1 (18-09-2011)
» ‎ Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

Revolta de gladiadores baixo a dirección de Espartaco / Revuelta de gladiadores bajo fa
dirección de EspartacoAnno urbis Romae sexcentesimo septuagesimo octavo in Italia novum bellum subito conmotum
est. Septuaginta enim et quattuor gladiatores duce Spartaco, effracto Capuae ludo, fugerunt et per
ltaliam vagantes paene bellum non magis leve in ea, quam Hannibal moverat, paraverunt.
Notas:
Spartacus -i m. Espartaco ludus -i m. escala/escuela de gladiadores
Capua -aef Capua (cidade do sur de Italia / ciudad del sur de Italia)
Hannibal -alis m. Aníbal (xeneral cartaxinés / general cartaginés)
-GRAMÁTICA: explíquese morfolóxica e sintacticamente o
fragmento subliñado no texto latino.
September 01, 2011
Presentación da materia Latín I
» ‎ Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

O profesor da a benvida aos alumnos que este presente curso académico están matriculados en latín I.
A finalidade fundamental da materia de Latín no Bacharelato é que os alumnos se acheguen ao legado lingüístico e cultural latino e ás súas pegadas na actualidade. Consideramos que este último aspecto é necesario para unha comprensión máis profunda da realidade cultural na que estamos inmersos.
O curriculum da materia atópase dividido en catro bloques de contidos: Lingua latina, Interpretación dos textos, Léxico latino e a súa evolución e Legado de Roma. O estudio destes contidos farase de xeito interrelacionado, traballando tanto na aula como de forma persoal de xeito práctico á vez que teórico, atendendo particularmente as noción fundamentais para a comprensión da materia a nivel lingüístico e cultural, con constantes actividades de aplicación e análise. O traballo cos textos será ademáis continuo.

Os contidos da materia Latín I serán os seguintes:

1. Flexión nominal, pronominal e verbal:

a. As cinco declinacións.
b. Declinación dos adxectivos. Graos do adxectivo en latín.
c. O sistema pronominal latino: pronomes persoais e relativo , demostrativos, indefinidos, anafóricos, pronome de identidade e pronomes enfáticos.
d. O sistema verbal regular en activa e en pasiva. Formas nominais do verbo. Principais verbos irregulares.

2. . Análise sintáctica e traducción de textos latinos sinxelos.

3. Lectura comprensiva e análise de fragmentos traducidos.

4. Nocións básicas sobre a evolución fonética, morfolóxica e semántica das palabras latinas ó galego e ó castelán.

5. Visión xeral dos grandes periodos da historia de Roma. A organización sociopolítica e económica do mundo romano.

6. Visión panorámica dos aspectos máis relevantes da vida cultural e do sistema literario latino.

É moi importante o traballo continuado nesta materia: Será o mellor xeito de obter bos resultados se se procede a un estudio e traducción diarios e constantes. Realizarase un exame por avaliación dos contidos expostos. A súa temporalización será explicada de xeito pormenorizado en clase. O aprobado no exame de avaliación supón a recuperación automática das avaliacións ou niveis anteriores.
Presentación da materia Latín II
» ‎ Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

Na miña condición de profesor das materias Latín I e Latín II dou en primeiro lugar a benvida ao estudio desta materia aos alumnos de nova incorporación. Aos matriculados en cursos anteriores, saúdos moi cordiais. Permítome realizar algunhas recomendacións que serán en calquera caso, de utilidade a todos os alumnos da materia Latín II

OBXECTIVO XERAL DO CURSO

O curso de Latín II busca como principais obxectivos didácticos os seguintes:

Coñecemento xenérico da estrutura morfosintáctica do latín e do seu léxico, con aplicación á tradución de textos sinxelos á lingua de uso do alumno.
Coñecemento xenérico do sistema literario latino.
Coñecemento dos trazos básicos da toponimia galega e a súa evolución.
Coñecemento das principais estruturas de latinismos de uso usual na lingua oral e escrita.

MATERIAIS DE ESTUDIO

Non hai libro de texto. A materia impartirase por medio de apuntamentos e exercicios elaborados polo profesor, complementados co diverso material do blog de aula.
En caso de que algún alumno non teña acceso a internet ou haxa algunha dificultade para conseguilo, no servizo de reprografía do IES estará o material correspondente a indicar curso e materia.
En calquera caso, tamén é conveniente e útil consultar calquera libro introductorio de Latín ou algunha gramática sinxela para repasar conceptos de morfoloxía e sintaxe básica, polo menos durante o primeiro trimestre. O profesor ten a disposición de todos os alumnos manuais e material para elo.
Este curso necesitarase un dicionario de latín dende o primeiro momento. O profesor explicará o axeitado uso do dicionario, que deberá traerse sempre á clase, xunto co resto do material que se vaia indicando e proporcionando.

METODOLOXÍA, ACTIVIDADES E AVALIACIÓN

É moi importante o traballo continuado nesta materia: Será o mellor xeito de obter bos resultados se se procede a un estudio e traducción diarios e constantes.
Nas clases o profesor atenderá fundamentalmente á explicación dos contidos arriba expostos e a prácticas constantes de tradución. Calquera consulta ou dúbida pode realizarse por correo electrónico ou na sección de comentarios do blog. Atenderanse titorías individualizadas todos os recreos, logo de cita.
Para comezar o curso de Latín II de modo axeitado, é fundamental repasar os apuntamentos do curso anterior, ou en calquera caso, un manual introdutorio da materia. De tódolos xeitos, as primeiras semanas farase especial fincapé no repaso e análise do sistema gramatical latino de forma que o alumnado que non cursou o nivel introdutorio poida incorporarse con éxito ao estudio dos contidos da materia.
Determinadas actividades e traducións serán de entrega obrigatoria e a súa resolución suporá un 25% da nota de avaliación. Haberá un exame por avaliación. O aprobado no exame supón a recuperación automática das avaliacións ou niveis anteriores.
August 27, 2011
O latín e a familia das linguas indoeuropeas
» ‎ Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

En 1786, O Fiscal Xefe da cidade india de Lahore, Sir William Jones, deixou constancia nunha conferencia que pronunciou en 1786 de enormes similitudes coherentes entre os sistemas e paradigmas gramaticais do grego antigo, o latín e a antiga lingua da India na que se escribiu boa parte da literatura clásica hindú, o sánscrito. As súas observacións leváronlle a formular a hipótese de que grego clásico e sánscrito, e tamén o latín, descendían dunha lingua común moi anterior, antepasada delas e asemade doutras como as linguas célticas, as da familia xermánica, as linguas eslavas e outras máis como o armenio ou o antigo hetita, falado quince séculos antes de Cristo en territorios da actual Turquía.Así, a palabra para indicar "nai" dise en latín, mater, en grego mάτηρ, en sánscrito mata, e logo en eslavo antiguo mati, e en irlandés mathir.Dado que esta primitiva lingua se extendeu dende Europa ata a India, os estudiosos déronlle o nome de Indoeuropeo, en referencia aos lugares onde falaban as linguas emparentadas.

O descubrimento da familia lingüística indoeuropea foi por tanto, un dos principais avances da Lingüística moderna e fundamental para a evolución da disciplina dende o século XIX ata a actualidade.Unha lingua é falada por unha comunidade concreta nun lugar concreto. Os lingüistas estableceron que esta lingua indoeuropea común debía falarse arredor de 5000 anos antes de Cristo, o máis posible, nas extensas estepas do Sul de Rusia, por un pobo seminómada que se extendeu durante séculos pola Europa Danubiana e polo leste ata a India. Esas migracións a súa vez provocaron outras. O proceso de expansión do indoeuropeo e terriblemente longo, complexo e moi difícil de establecer. En calquera caso somos capaces de reconstruir algúns rasgos do que debeu ser esa lingua indoeuropea común e con eles, saber algo máis do pobo que debeu falalo. Toda esta reconstrucción nos fai asomarnos á prehistoria de Europa dun xeito tan evocador e fascinante como
O marco xeográfico da Península Itálica
» ‎ Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

A península itálica, que ten un cuarto de millón de kms2 de superficie, presenta como principal característica xeográfica a súa extensión costeira. Ningún territorio dela se atopa a máis de 200 km do mar. A extensión do literal se prolonga por uns 1.200 kms. cara a o sur-este do Alpes en dirección o mar Mediterráneo, deixando ao leste o mar Adriático que a separa dos Balcáns e da península grega, e ao oeste o mar Tirreno enmarcado polas illas de Córcega e Sardeña e pechado ao sur pola illa de Sicilia.Cunha característica forma de bota, ten nas súas costas do sur o golfo de Tarento continuado polo mar Xónico que a separa da península grega ao leste. A estreita canle de Otranto que une os mares Adriático e Xónica ten un ancho proximado de 70 kms.A Península Itálica está cortada lonxitudinalmente pola cordilleira dos montes Apeninos. Ademáis, conta con amplos e caudalosos ríos na súa zona norte, que fai que teña cuncas que dan lugar a rexións de planicies fértiles. Destacan as do Po ao norte, o Arno, o río que pasa pola actual Florencia, un pouco máis ao sur, e o Tíber na zona central; o Po desemboca no mar Adriático e os dous últimos no mar Tirreno.A grande cordilleira do Alpes, envolve o territorio do norte nun gran semicírculo que partindo do golfo de Génova, ao norte da illa de Sardeña e na zona actualmente fronteiriza entre Italia e Francia, rodea e envolve a chaira do Pó e os seus afluentes ata as costas do norte do mar Adriático, máis ao leste de Venecia; delimitando o territorio que na época antiga foi coñecido como a "Galia cisalpina", rexión dos pobos galos do lado próximo do Alpes, en contraposición coa "Galia transalpina", ao outro lado do Alpes, nas actuais Suíza e Francia.A cordilleira dos Apeninos, pola súa banda, forma tamén un arco moi aberto no norte, aproximándose ao golfo de Génova e separando a cunca do Pó da cunca do Arno, zona actualmente coñecida como a Toscana cara ao oeste, e en lado oposto, na costa norte do mar Adriático a zona de Aveseda, seguida cara ao sur polo Samnio no centro e a Apulia no sur, contra o golfo de Tarento.
Sobre as costas occidentais, ao sur da planicie do Arno, a cunca do río Tíber, que desemboca no mar Tirreno máis ou menos ao centro da costa italiana, delimita ao sur a zona do Lazio entre o Tíber e o golfo de Nápoles seguida da Campania.Os territorios das planicies do Po, do Arno e do Tíber, todos eles sumamente fértiles, eran propicios para as actividades agrícolas; en cambio nas costas do mar Adriático, os Apeninos achéganse ao mar, determinando un territorio sumamente abrupto e rochoso, pouco axeitado para a agricultura, polo cal a Aveseda e o Samnio foron habitados por pobos dedicados a actividades pastoriles, que permanentemente ambicionaron apropiarse dos fértiles territorios do Lazio e a Campania.As costas italianas do centro e do sur están dotadas duns poucos pero excelentes portos naturais sobre o mar Tirreno, como os das actuais cidades de Xénova e Nápoles, que xa tiveron importancia no Mundo Antigo; permitían facilmente as actividades marítimas; en tanto que o clima, sobre todo ao sur do Tíber, resultaba morno e confortable.As grandes illas próximas á península itálica, Córcega, Sardeña, e sobre todo Sicilia constitúen unha prolongación da península que se proxecta cara ás costas do norte de África; A illa de Sicilia, pese ao seu clima cálido, está dotada de fértiles chairas que a fixeron moi poboada dende época prehistórica. A súa posición estratéxica no Mediterráneo definiu a súa importancia histórica.

Nota: Os mapas están tomados da we [recursos.cnice.mec.es]
August 02, 2009
El latín. Introducción I.
» ‎ Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

El latín es originariamente, la lengua de la región del Lacio, comarca de Italia central, y en particular de la población de Roma, que pronto destacó sobre el resto de asentamientos dedicados fundamentalmente al pastoreo y al comercio. La tradición dice que la propia Roma fue fundada el 753 a. C., como un desgajamiento de la población de Alba Longa, ciudad cabecera de la propia comarca del Lacio, que agrupaba una serie de poblaciones con vínculos religiosos comunes, peo cuya finalidad primordial, a la altura de los siglos IX a. C. en adelante era la de servir de protección común contra los ataques externos, sobre todo de los etruscos, el pueblo con más poder e influencia en Italia Central hasta el siglo IV. a. C. Aunque Roma comenzó siendo una aldea construída junto a uno de los meandros del Tíber, su posición estratégica, controlando una muy antigua ruta comercial que enlazaba el sur y el norte de Italia, que luego se demominará Via Salaria, y su posterior fuerza militar hizo que pronto destacase sobre los núcleos poblacionales del Lacio, aunque en todo caso no fue hasta el 358 a. C. cuando oficialmente se erigió en ciudad cabeza de la Liga.No sólo las poblaciones del Lacio acreditaban un origen y unos lazos comunes. De hecho, la lingüística y la arqueología ha demostrado que otras poblaciones itálicas del centro, como sabinos, oscos y umbros, acreditan un similar origen indoeuropeo, quizá en relación con la cultura que la arqueología ha identificado como de "campos de urnas", que se difundió desde el norte por la Italia centro-meridional, dando origen, en la península, a la Cultura de las Terramaras, en el Valle del Po, o a la Vinalloviana, en la Toscana. Pero en cualquier caso, la indoeuropeización se hizo en oleadas sucesivas sobre todo alrededor del primer milenio antes de Cristo, dado que entre el grupo itálico los lingüístas han demostrado diferencias sustanciales entre grupos de lenguas, como el osco-umbro, por un lado, y el latino-falisco, por otro. Así el latín, como tal lengua, presenta peculiaridades que lo acercarían más a determinadas ramas de la familia indoeuropea como la de las lenguas célticas.

← Gygès Novela Histórica y Mundo Cl&aa... →

Aquí tienes las intrucciones para añadir a tu blog el botón de adhesión a Χείρων·Chiron.

Blogs en Χείρων·Chiron » Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura

Feeds

Respublica Litterarum. Introducción á Lingua latina e a súa Literatura